Forfaiting
2009-06-15
Podczas zakupu wierzytelności terminowych najdłużej działającym narzędziem finansowym na międzynarodowym rynku jest forfaiting. Głównymi krajami korzystającymi z operacji forfaitingu są Niemcy i Włochy, których banki domy forfaitingowe obsługują największą część handlu finansowego przy zastosowaniu forfaitingu. Brak wymogów kompletnej dokumentacji i prostota w operacjach finansowych powoduje, że forfaiting w jednych krajach wywołuje entuzjazm w innych zaś nieufność. Zgodnie z dostępnymi na runku informacjami, Forfaiting został wymyślony i uruchomiony w późnych latach pięćdziesiątych i wczesnych sześćdziesiątych w celu finansowania eksportu z Zachodnich Niemiec na rozwijające się i otwierające na świat rynki Europy Wschodniej. Kraje Europy Wschodniej płacąc za importowanie dobra nie chciały się rozliczać w okresach 3 i 6 miesięcznych a liczą na kredyt pięcio a nawet dziesięcioletni co gwarantował forfaiting. Ryzyko finansowe i polityczne w handlu z krajami ze wschodu budzi to poważne obawy niemieckich eksporterów. Takie zdanie podzielały także niemieckie banki. Dyskontowanie wierzytelności w postaci weksla i innych papierów dłużnych bez regresu do eksporterów znane jako forfaiting mimo obaw niemieckich banków, przejęły banki szwajcarskie. Rozwój rynku finansowego w Szwajcarii, uruchomienie i zastosowanie forfaitingu to powód znacznego ożywienia się niemieckiej gospodarki. Z uwagi na fakt, że Londyn od lat uznawany był i jest za światowe centrum finansowe, na początku lat siedemdziesiątych na rynek operacji forfaitingowych zdecydowały się wkroczyć także banki londyńskie. Europejskie metropolie takie jak Frankfurt, Zurich i Londyn to obecnie najgłówniejsze centra finansowe operacji forfaitingowych.